Beni en büyük çeken ülkeler?

Direkt olarak şu ülkedir demekten ziyade kategorilere ayırayım ki kimsenin hakkını yemiş olmayayım. Takdir edilesi bir özenle korudukları tarihleri ve görsel sanatlarıyla İtalya Avrupa’da bulunmaktan en çok zevk aldığım ülkelerin başında geliyor. Doğal güzelliklerin çeşitliliği ve çekiciliği olarak şu ana kadar beni en çok etkileyen ülkeler İsviçre ve Malezya. Türkiye demeyi de çok istiyorum fakat bu kadar ilgisizlikten ve doğa katliamından sonra ne yalan söyleyeyim, dilim elvermiyor. Sosyalleşme ve insanların güleryüzlülüğü bakımından da Avustralya kesinlikle listemin en üstünde. Ülke içi seyahat rahatlığını düşündüğümde bence dünyanın en kolay ülkesi olan Japonya’ya ise gönlümden ‘En Pratik Ülke Oscar ödülü’nü layık görüyorum.

Bitti mi? Bitmedi! Ne demişler? Sezar’ın hakkı Sezar’a. Mutfak zenginlikleri konusunda istirham ediyorum kimse çıkıp da Türkiye’nin elinden bayrağı alacağını düşünmesin. Yok efendim “Fransız mutfağında soslar şöyle harikulade.. Tayland ve Malezya Güney Doğu Asya mutfağının birer incisi.. Çin mutfağı adeta sonsuz bir evren.. Japon yemekleri ne kadar da sağlıklı ve zarif..” Bunlar yerinde ithamlar, kabul. Fakat tutup da bana bu mutfakları on dakikadan fazla övdüklerinde insanları samimi bulamıyorum. Nasıl Almanya’yı, Amerika’yı teknoloji devi olarak görüyoruz; mutfakların da alası bizdedir efendim. Lezzeti uzaklarda aramayınız.

Ciao,

Ekin B.

Yayınlayan

ordasaatkac

Benim hakkımda degil ama benim yazmam hakkında birkac kelam: Kocaeli'nin Darıca ve Gebze ilçelerinde geçirdiğim ilkokul ve lise dönemlerinde olsun, Ankara'nın ODTÜ'sunde sular seller gibi akıp giden beş yılım olsun hayatım boyunca yazmaktan kaçan bir insan oldum. Annem "Oğlum hadi yaz" dedi, yazmadım. Hocam "Yaz" dedi yazmadım (Zorla yazdım). Arkadaşlar "Yaz artık amk" dediler (arkadaşlarım da biraz terbiyesiz mi nedir) yine yazmadım . Yazmadım oğlu yazmadım. Marifet sanki. Sonra ne mi oldu? Bi gün yazacağım tuttu. Yazmaya başlamam aynı zamanda siyah zeytini sevmeye başlamamla aynı döneme denk gelir hatta. Ne zaman yüksek lisansım için taa anasının nikahına Japonya'nın başkenti Tokyo'ya gittim, işler değişti. Önce canım deli gibi zeytin çekti; sonra etrafımda olan biteni, bu ilginç yaşamı ve dünyamı facebook profilimde bir takım arkadaşlarımla paylaşmak için ufaktan ufaktan iletiler yazmaya başladım. Şöyle biraz geçmişe gidip gördüm ki 2012 Ekiminden 2014 Aralığına kadar neredeyse 80 word dokümanı ileti yazmışım. Peh. En azından benim gibi yazmaktan kaçan bi insan için peh. Tabii her zamanki gibi "Yazmayı sevmiyorum ben yae" bahanesiyle arkadaşlarımın bin bir ısrarına rağmen blog açmayı erteliyordum. Sonra, 2015 Ocak başında 2015in Mayısına kadar bulunacağım İsviçre'nin Lozan şehrine doktora stajımı yapmaya geldim ve bir gün kendime: "Yeter lan, aç açacaksan şu bloğu" dedim; açtım. Şaka gibi. Yazmak için illa kıta değiştirmem gerekiyormuş gibi. Neyse, umarım bu saatten sonra göçebeliğe kısmi bir son verip seyahat anılarımı aktarabilirim. Gezi ve gözlemlerimle ilgili zirzop paylaşımları yapacağım blog ve facebook sayfalarımda keyifli zaman geçirmeniz dileğiyle. Ciao, Ekin B.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s